DWUTYGODNIK dzielnicy URSUS, miasta PIASTÓW, miasta PRUSZKÓW, gminy MICHAŁOWICE, miasta i gminy OŻARÓW MAZOWIECKI

Licznik gości

  • Gości na stronie: 0
  • Odsłon łącznie: 0
facebook

Hemoroidy – leczyć samemu czy skonsultować z proktologiem?

HEMOROIDY (guzki krwawnicze) to fizjologiczne struktury występujące w kanale odbytu każdego człowieka. Ich budowę można przyrównać do gąbki, która wypełnia się krwią podczas oddawania stolca. Nadmierne przekrwienie tych struktur nazywane jest chorobą hemoroidalną. Do najczęstszych objawów towarzyszących chorobie można zaliczyć: krwawienia z odbytu, świąd, uczucie wypadania guzka czy brudzenie bielizny. Najbardziej niepokojące jest krwawienie w trakcie oddawania stolca (widoczne na papierze lub – w przypadku masywniejszych krwawień – na stolcu). Żywoczerwona krew sugeruje krwawienie z hemoroidów, natomiast brunatno-ciemna krew wraz ze skrzepami wskazuje raczej na inne odcinki jelita grubego. Wbrew powszechnej opinii hemoroidy rzadko są przyczyną bólów w okolicy odbytu.

ROZPOZNANIE. Bardzo wielu pacjentów każdą dolegliwość okolicy odbytu uważa za hemoroidy. Tymczasem trzeba mieć świadomość istnienia innych schorzeń, wymagających całkiem odmiennego postępowania. Bardzo często z hemoroidami utożsamiane są okołoodbytnicze fałdy skórne, będące przeważnie defektem kosmetyczno-higienicznym, a jedynym skutecznym sposobem leczenia jest ich wycięcie w znieczuleniu miejscowym. Drugie schorzenie mylone z hemoroidami to zakrzepica żył splotu odbytniczego, objawiająca się narastającym, bolesnym guzkiem wyczuwalnym przy dotyku. Krwawienie występujące w chorobie hemoroidalnej może być również związane z występowaniem innych schorzeń jelita grubego, takich jak nowotwory czy choroby zapalne.

Jak widać rozpoznanie nie jest proste i wymaga konsultacji u proktologa.

LECZENIE. Pierwszym etapem leczenia hemoroidów jest leczenie zachowawcze za pomocą tabletek, maści oraz czopków, które pomogą zmniejszyć objawy. Dopiero kiedy okazują się one nieskuteczne – zalecane jest rozważenie zabiegu. Pierwsza grupa zabiegów to zabiegi małoinwazyjne, w ostatnim czasie zyskujące coraz większą popularność, choć należy pamiętać o ich ograniczeniach. Drugą opcją jest leczenie operacyjne.

Właściwą metodę lekarz dobiera każdemu pacjentowi indywidualnie, w zależności od stanu miejscowego oraz chorób towarzyszących.

Do zabiegów małoinwazyjnych zalicza się zakładanie gumowych podwiązek (tzw. metoda Barrona), podkłucie tętnic hemoroidalnych, tzw. DGHAL, skleroterapię i ablację falami radiowymi. Zakładanie gumowych podwiązek jest możliwe do wykonania ambulatoryjnie. Nie wymaga znieczulenia, gdyż odpowiednio wykonane – jest niebolesne. Do 24 godzin bywa odczuwalny lekki dyskomfort.

Można założyć maksymalnie dwie podwiązki w trakcie zabiegu. Tym niemniej jest on przeciwskazany u chorych przyjmujących leki przeciwkrzepliwe. U takich chorych dobrą alternatywą może być podkłucie tętnic hemoroidalnych (DGHAL). Zabieg wykonywany jest w trybie jednodniowym, w szpitalu. Za pomocą specjalnego urządzenia znajdowane są tętnice doprowadzające krew do hemoroidów, następnie zakłada się szew, który je zamyka, prowadząc do zmniejszenia napływu krwi do hemoroidu. Taki zabieg daje niewielkie ryzyko powikłań przy stosunkowo dobrej skuteczności.

Najbardziej radykalny, ale i obciążony największą liczbą powikłań, jest zabieg operacyjny. Powiększone hemoroidy są wycinane w całości. W przebiegu pooperacyjny występuje ból oraz krwawienie, a u chorych z osłabioną funkcją zwieraczy może dochodzić do zaburzeń trzymania stolca.


KONSULTACJA proktologiczna pozwala na zaoszczędzenie czasu i uniknięcie nietrafionej terapii oraz przynosi zdecydowanie lepsze efekty niż próba samodzielnego leczenia przy pomocy Internetu lub korzystania z porad znajomych.

Więcej informacji na temat różnych chorób odbytu i sposobu ich leczenia można znaleźć na stronie www.drklucinski.pl

MS 21/2019, 28 listopada 2019